B-İL VE İLÇE TRAFİK KOMİSYONLARI
      İl Trafik Komisyonu, İllerde vali veya yardımcısının başkanlığında, Belediye, Emniyet, Jandarma, Milli Eğitim, Karayolları ve Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonuna bağlı ilgili odanın temsilcileri; Valilikçe uygun görülen trafikle ilgili Üniversite, oda, vakıf ve kamuya yararlı Dernek veya kuruluşların birer temsilcisinden oluşur.
İlçe Trafik Komisyonu İlçelerde kaymakamın başkanlığında, aynı kuruluşların yöneticileri veya görevlendirecekleri temsilcilerinden oluşur.
      Görevleri;
    1.İl sınırları içinde mahalli ihtiyaç ve şartlara göre trafik düzenini ve güvenliğini sağlamak amacıyla gerekli tedbirleri almak,    
    2.Trafiğin düzenli bir şekilde akımını sağlamak için alt yapı ve diğer hizmetleri ile ilgili tedbirleri almak, trafikle ilgili sorunları çözümlemek, bütün ülkeyi ilgilendiren Trafik Güvenliği Yüksek Kurulunun müdahalesini gerektiren hususları İçişleri Bakanlığı’na iletmek,  
    3.Karayolu taşımacılığına ait mevzuat hükümleri saklı kalmak üzere, trafik düzenini ve güvenliği yönünden belediye sınırları içinde ticari amaçla çalıştırılacak yolcu ve yük taşıtları ile motorsuz taşıtların çalışma şekil ve şartları, çalıştırabileceği yerler ile güzergahlarını tespit edip ve sayılarını belirlemek,  
    4.Gerçek ve tüzel kişiler ile resmi ve özel kurum ve kuruluşlara ait otopark olmaya müsait boş alan, arazi ve arsaları geçici otopark yeri olarak ilan etmek ve bunların sahiplerine veya üçüncü kişilere işletilmesi için izin vermek,
NOT: İl Trafik Komisyonu Kararları valinin onayı ile yürürlüğe girer. İlçe Trafik Komisyonu Kararları İl Trafik Komisyonunca incelenip vali tarafından onaylandıktan sonra yürürlüğe girer. İl ve ilçe trafik komisyonlarınca alınan kararlara resmi ve özel bütün kuruluşlar uymak zorundadır.
C-KARAYOLLARI TRAFİK KANUNUYLA İLGİLİ YÖNETMELİKLER
  1)Karayolları Trafik Yön.                                
  2)Trafik İşaretleri Hakkında Yön.
  3)Karayolları Kenarındaki Tesisler Hak. Yön.
  4)Araçların İmal Tadil Montajı Hak. Yön.
  5)Tehlikeli Maddelerin Taşınması Hak. Yön. 
  6)Trafik Kuruluşlarıyla Personelin Görev ve Çalış. Yön.     
  7)Trafik Para Cezalarının Tahsili Hak. Yön.   
  8)M.T. S. K. Yön.
  9)Çocuk Trafik Eğitim Parkları Yön.             
10)Trafik Hizmetlerini Geliştirme Fonu Yön.
11)Trafik Garanti Fonu Yönetmeliği. 

TRAFİK, KARAYOLU VE
ARAÇLARLA İLGİLİ TANIMLAR
A-GENEL TANIMLAR
TRAFİK: Yayaların, hayvanların ve araçların karayolları üzerindeki hal ve hareketleridir.
KARAYOLU(YOL):Trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi, köprüler ve alanlardır.
ARAÇ: Karayolunda kullanılabilen motorlu, motorsuz ve özel amaçlı taşıtlar ile iş makineleri ve lastik tekerlekli traktörlerin genel adıdır.
TAŞIT: Karayolunda insan, hayvan ve yük taşımaya yarayan araçlardır. Bunlardan makine gücü ile yürütülenlere “motorlu taşıt”, insan ve hayvan gücü ile yürütülenlere “motorsuz taşıt” denir. Ayrıca bir kazanç sağlama amacı olmadan kullanılan taşıtlara “hususi taşıt”, bir kazanç sağlamak amacı ile kullanılan taşıtlara “ticari taşıt”, resmi kuruluşlara ait taşıtlara “resmi taşıt”, hem resmi hem ticari nitelik taşıyan taşıtlara ise “resmi ticari taşıt” denir.
SÜRÜCÜ: Karayolunda, motorlu veya motorsuz bir aracı veya taşıtı sevk ve idare eden kişidir.
ŞOFÖR: Karayolunda, ticari olarak tescil edilmiş bir motorlu taşıtı süren kişidir.
ARAÇ SAHİBİ: Araç için adına yetkili idarece tescil belgesi verilmiş veya sahiplik veya satış belgesi düzenlenmiş kişidir. (Ruhsat sahibi)
İŞLETEN: Araç sahibi olan veya satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehini gibi hallerde kiracı veya rehin alan kişidir.
YOLCU: Aracı kullanan sürücü ile hizmetliler dışında araçta bulunan kişilerdir.
HİZMETLİ: Araçlarda, sürücü hariç, araç veya taşıma hizmetlerinde süreli veya süresiz çalışan kişiler ile iş makinelerinde sürücüden gayri kişilerdir.
TRAFİK İŞARETLERİ: Trafiği düzenleme amacı ile kullanılan işaret levhaları, ışıklı ve sesli işaretler, yer işaretlemeleri ile trafik zabıtası veya diğer yetkililerin trafiği yönetmek için yaptıkları hareketlerdir
GEÇİŞ HAKKI: Yayaların ve araç kullananların, diğer yaya ve araç kullananlara göre, yolu kullanmak sırasındaki öncelik hakkıdır.
GEÇİŞ ÜSTÜNLÜĞÜ: Görev sırasında, belirli araç sürücülerinin can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak şartı ile trafik kısıtlama veya yasaklarına bağlı olmamalarıdır.
DURMA : Her türlü trafik zorunlulukları (kırmızı ışık, yetkililerin dur işareti, yol kapanması gibi- nedeni ile aracın durdurulmasıdır.
DURAKLAMA : Trafik zorunlulukları dışında araçların insan indirmek ve bindirmek amacı ile kısa bir süre için durdurulmasıdır.
PARKETME :  Araçların, durma ve duraklaması gereken haller dışında bırakılmasıdır.
TRAFİK KAZASI : Karayolu üzerinde hareket halinde olan bir veya birden fazla aracın karıştığı ölüm, yaralanma ve zararla sonuçlanmış olaydır.
MÜLK : Devlete, kamuya, gerçek yada tüzel kişilere ait olan taşınmaz mallardır.
YERLEŞİM YERİ (BİRİM- : Kendisine ulaşan karayolları üzerinde sınırının, başlangıç ve bitimi bir işaret levhası ile belirlenmiş olan yerleşme, çalışma ve barıma amacı ile insanların yararlandıkları yapı ve tesislerin bir arada bulunduğu ve karayolu trafiğine etkileri tespit edilmiş olan il, ilçe, köy veya mezra gibi yerlerdir.
YAYA : Araçlarda bulunmayan, karayolunda hareketsiz veya hareket halinde bulunan insanlardır.
İKİ YÖNLÜ KARAYOLU : Taşıt yolunun her iki yönündeki taşıt trafiği için kullanıldığı karayoludur.
TEK YÖNLÜ KARAYOLU : Taşıt yolunun yanlızca bir yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı karayoludur.
BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU : Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcı ile belirli şekilde diğer taşıt yolundan ayrılması ile meydana gelen karayoludur.

               
ERİŞME KONTROLLÜ KARAYOLU

Otoyol-Ekspresyol-: Özellikle transit trafiğe tahsis edilen, belirli yerler ve şartlar dışında giriş ve çıkışın yasaklandığı, yaya, hayvan ve motorsuz araçların girmediği, ancak, izin verilen motorlu araçların yararlandığı ve trafiğin özel kontrole tabi tutulduğu karayoludur.

GEÇİŞ YOLU : Araçların bir mülke girip çılması için yapılmış olan yolun karayolu üzerinde bulunan kısmıdır
BAĞLANTI YOLU : Bir kavşak yakınında karayolu taşıt yollarının birbirine bağlanmasını sağlayan, kavşak alanı dışında kalan ve bir yönlü trafiğe ayrılmış olan karayolu kısmıdır.
TAŞIT YOLU (Kaplama): Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan kısmıdır.
BİSİKLET YOLU : Karayolunun, sadece bisikletlerinin kullanmalarına ayrılan kısımdır.
YAYA YOLU (Yaya kaldırımı) : Karayolunun taşıt yolu kenarı ile gerçek veya tüzel kişilere ait mülkler arasında kalan ve yanlız yayaların kullanımına ayrılmış olan kısımdır.